Anasayfa » Yazılarım » Sevmek…

Sevmek…

Sevmek inanma

ktır, güvenmektir; şüphe etmemektir…

Sevmek zorluklara göğüs germektir; bırakıp kaçmamak, terk edip gitmemektir…

Katlanmak, tahammül etmek değildir sevmek! Aksine her şeye rağmen sevmek, yaşamak ve paylaşmaktır; acıları, hüzünleri, zorlukları, yoklukları da…

Sevmek sabırdır, çiledir, emektir…

Sevmek terk edilsen de terk etmemektir…

Sevmek sevilmekten çok sevmektir; sevinmekten çok sevindirmek…

Sevmek mücadeledir; sevginin uğruna, sevdiğinin uğruna savaşmaktır.

Anlaşılmasan bile anlamaktır sevmek…

Sevmek kor ateşlerde yanmak; yanarken sevdiğinin yarlığını düşünerek serinleyebilmektir.

Sevmek beklemektir, özlemektir; beklemeye, özlemeye değer bulmaktır sevdiğini…

Sevmek sevdiğinin hasreti ile prangalar eskitebilmektir.

Sevmek, vermezse istememek, almadan da verebilmektir.

Sevmek sevdiğinde fani olabilme yüceliğine erebilmektir…

Sevmek affedilmesen de affetmektir.

Sevmek her acıyı sevdiğine hissettirmeden kendin göğüsleyebilmek, her güzelliği ve mutluluğu önce sevdiğin için isteyebilmektir.

Sevmek arkana bakmamaktır severken. Sana arkanı hatırlatacak bütün gemileri yakabilmektir…

Sevmek sevdiğini var edebilmek için gerekirse yok olabilmeyi göze almaktır.

Hani bir şarkı “Sevmek bir ömür sürer.. sevişmek bir dakika.. Hasret tükenmez gibi.. kavuşmak bir dakika” diyor ya!

İşte gerçekten sevmek, bir dakikalık sevişmelerle tatmin olacak basitliği kabul etmek değil, her şeye rağmen severek, bir ömür boyu sürecek bir sevgiyi tercih edebilmektir.

Sevmek bir dakikalık kavuşmalarla mutlu olmak yerine, tükenmez hasretler yaşamaktır mızmızlanmadan...

Çünkü sevmek, gerçekten sevmek, sevdiğinin hasreti ile prangalar eskitebilmektir.

Çünkü sevmek, gerçekten sevmek sabırdır, çiledir, emektir…(12 Mart 2010)